|
| |
|
|
In memoriam
Triska °12/09/1997 - † 22/08/2006
Lieve Triska,
Je was ons allereerste pupje dat we n huis haalden. we wisten nog niet goed hoe we een hond correct moesten opvoeden, maar met jou verliep alles als vanzelf. Je was een hele lieve meid, ons Trezemieke, zoals we jou zo vaak noemden.
Je hield van jouw gezinnetje en van "de kindjes". Alhoewel je geen vlieg zou kwaad doen, je kon wel waarschuwend blaffen als er onbekenden iets te dicht bij "de kindjes" kwamen. Voor hen zou je immers steeds opkomen en door een vuur gaan. |
|
Een uitstapje was pas compleet als iedereen mee was. Je was pas als laatste in de auto springen als je er zeker van was dat er niemand vergeten was. Je ging zo graag met ons mee, vooral naar zee, naar onze caravan.
Ook snapte je als de beste als er iemand van ons verdrietig was of zich pijn had gedaan. Onze lieve meid kwam dan steeds de nodige troost brengen.
De laatste jaartjes ging het iets moeizamer, je kon niet zo goed meer uit de voeten (pootjes). Maar met wat aangepaste medicatie en rekening houdend met wat je aankon, betrokken we je toch nog zoveel mogelijk bij al onze activiteiten.
Maar vorig jaar tijdens onze vakantie aan zee ging het plots niet meer.
Je onderging 3 operaties in een tijdspanne van 14 dagen. Toen een 4de operatie zich opdrong, besloot je blijkbaar dat het welletjes was, dat je genoeg had gestreden. Je nieren blokkeerden zich en toen wisten we dat je de strijd had verloren.
Met heel veel verdriet en pijn in het hart hebben we je moeten laten inslapen. Onze allerliefste meid was er niet meer. Het verdriet van ons en zeer zeker ook van "je kindjes" Kjell, Jens en Niels was enorm. Ook Embo en Eltjo waren de eerste dagen naar jou op zoek en misten je aanwezigheid.
Het ga je goed lieve meid, waar je ook bent, we denken nog vaak aan je! |
| |
Akke van 't Maroyke °14/04/01 - †05/03/05
Lieve Akke,
Je was me er eentje. Je hebt in feite niet zo'n goede start gehad. Je was pas 6 maand en je kreeg een hersenvliesontsteking. Dit was het begin van 18 maanden telkens opnieuw hervallen, heel veel pijn, hoge koorts, heel veel cortisone innemen, verscheidene onderzoeken in de dierenkliniek, ...
Toen je eindelijk 2 jaar was, was je genezen, maar de ziekte had toch een stempel op je karakter gedrukt. Voor ons en de kinderen was je lief, maar je had het niet zo voor vreemden. We moesten dan ook steeds op onze hoede zijn en de nodige voorzorgen nemen. Het was niet altijd gemakkelijk, maar dat namen we er graag bij, want voor ons was je wel een lieve schat.
|
|
Ook met de kinderen was je heel erg voorzichtig en kon je goed spelen en Triska was je beste maatje.
Ook bij de lessen gehoorzaamheid deed je jouw best en je stond heel goed onder appel bij 't baasje. Je brevet gehoorzaamheid haalde je met 96/100, een prima resultaat.
Je eerste wedstrijden waren de reslultaten niet zo schitterend, maar toen je beter begon te presteren en je samen met 't baasje er volledig wou voor gaan in 2005, sloeg het noodlot toe.
Vrijdagavond, 5 maart 2005, een echte winterse dag met een laagje sneeuw kreeg je plots een maagkanteling! We begrepen er niets van. We letten altijd op dat er met een volle maag niet gespeeld of gewandeld werd en dan gebeurde er zo iets.
In allerijl werd je geopereerd en de operatie lukte. Toen we je zaterdagochtend na de operatie rond 1 uur nog even mochten zien, dachten we dat je het wel zou redden, je had immers al zoveel overwonnen.
Maar, zaterdagmorgen om 5 uur, ben je alsnog in shock geraakt en waren we je toch kwijt.
Zo plots, zo ineens, zonder dat je de kinderen en wijzelf afscheid van je konden nemen. Vrijdag was je nog springlevend en slechts enkele uren nadien was je er niet meer.
Lieve Akke, ons verdriet was heel intens en ook je beste maatje Triska liep verloren.
Lieve Akke en Triska,
We denken nog vaak aan jullie en de grote, mooie foto's in de woonkamer houden de vele, mooie herinneringen aan jullie levendig. |
| |
|
|
| |
|
|
| |
|
|
